Coraz już rzadziej, niestety, można spotkać w naszych mieszka­niach srebrne dzbanuszki do kawy i herbaty, miski, talerze czy filiżanki. Szkoda, bo miały piękne, wymyślne kształty i zdobienia. Tak jak i sztućce ze srebra — zastąpiono je platerami. Ponieważ jedne i drugie wymagają podobnych zabiegów konserwacyjnych — podane niżej przepisy odnoszą się zarówno do srebra, jak i pla­terów. W przeciwieństwie do innych metali, np. miedzi, srebro jest łatwe do czyszczenia. Niestety, łatwo również ulega wpływom atmosferycznym i ściera się przy użyciu ostrych preparatów. Dla­tego więc lepiej przybrudzone przedmioty całkowicie doczyścić, zlikwidować plamy i doprowadzić do połysku, a następnie starać się utrzymać w dobrym stanie, aniżeli czyścić je często, ale po­wierzchownie. OZDOBNE PRZEDMIOTY ZE SREBRA powinny być zabezpie­czone przed działaniem powietrza ze znaczną zawartością siarki, np. w aglomeracjach przemysłowych lub w pomieszczeniach ogrze­wanych gazem. Dlatego stare dzbanuszki, talerze i tacki ustawiajmy np. w serwantce szczelnie zamykanej. Srebrne sztućce, nie uży­wane na co dzień, zawijajmy w czarną bibułkę, następnie — w fo­lię aluminiową i chowajmy do szuflady komody lub choćby do pudełka z dopasowanym wierzchem. DO CZYSZCZENIA SREBRA nie używajmy gotowych prepara­tów. Przynoszą one wprawdzie szybkie efekty, ale zawarte w nich chemikalia nie służą temu metalowi na dłuższą metę. Wzorem na­szych babek — czyśćmy tym, co mamy w domu „pod ręką". Okaże się, że środków jest pod dostatkiem i wystarczy tylko wy­brać sposób najbardziej nam odpowiadający. TRZY KĄPIELE, SŁUŻĄCE DO MYCIA SREBRA: Wywar z gotowania szpinaku, rabarbaru, szczawiu czy ziem- niaków w łupinach (a nawet same łupiny); Mieszanina wody, octu i sody oczyszczanej w następujących proporcjach: 3 I gorącej wody, 5 łyżek stołowych octu i 4 łyżki stołowe sody; Mieszanina wody, płatków mydlanych i amoniaku w pro- porcji: 3 I wody, 2 garście płatków i 2 łyżki stołowe amoniaku. Przygotowaną kąpiel doprowadzić do wrzenia, zdjąć z ognia i natychmiast wkładać srebrne przedmioty (zwłaszcza sztućce). Pozostawić w wodzie przez 10 min. Wyjmować ostrożnie, aby nie poparzyć rąk, płukać w zimnej wodzie, osuszać i polerować do połysku. Jest to sposób najszybszy, dający efekty, ale nie czysz­czący zbyt dokładnie, a więc niewskazany w przypadku przedmio­tów bardzo brudnych. CZTERY SPOSOBY CZYSZCZENIA SREBRA NA SUCHO: Przecierać szmatką, maczaną w mieszaninie popiołu z po- pielniczki z kilkoma kroplami soku z cytryny. Doskonale likwiduje poczerniałe i splamione miejsca. Przecierać szmatką maczaną w spirytusie denaturowanym, często zmieniając ściereczki, aby nie wcierać brudu w powierzch­nię przedmiotu; Przecierać mieszaniną kredy sproszkowanej i spirytusu de­naturowanego; Przecierać wełnianą szmatką maczaną w mące ziemniaczanej lub w lekko zwilżonej sodzie. Natychmiast obficie płukać i nie wycierając położyć do wyschnięcia w miejscu dobrze nasłonecz­nionym. ŚLADY ŻÓŁTKA OD JAJ na łyżeczce — trudno ustępujące w nor­malnym myciu, spróbujmy oczyścić rozgniecionym, świeżo ugo­towanym i jeszcze gorącym ziemniakiem. Można też przecierać je przekrajaną cytryną lub sadzą i solą kuchenną. W każdym wypadku natychmiast obficie spłukiwać zimną wodą. ZMATOWIAŁE SREBRO odzyska połysk po zanurzeniu go w zsiadłym mleku. Nie płukać, ale wysuszyć i polerować irchową ściereczką. ZIELONE PLAMY, tzw. grynszpan, natychmiast po zauważeniu zmywać gorącym octem i spłukiwać zimną wodą. Osuszyć i pole­rować. Można też pokryte nim przedmioty gotować w roztworze bo­raksu (1 łyżka na 1 I wody), opłukać i wysuszyć lub umyć wodą z dodatkiem sody oczyszczanej. Jeśli chcemy, aby ustawione w gablotce srebrne bibeloty nie czerniały, połóżmy na półce (w dyskretnym, niewidocznym miejscu) kilka kawałków kamfory.